Cremum ad manūs siccās est compositiō rīca et nutritīva quae ad lēctōnem humōris in manibus siccīs, asperīs, aut scissīs destinātur, saepe propter saepiōrem lavātiōnem, expōsitōnem ad vēna fōrtia, aut tempestātem frīgidam. Cum emolliēntibus et humectantibus confecta, cutīs barriērem reficit, humōrem continet, et loca aspera mollit. Butyrum sheae est pars maxima in crēmō ad manūs siccās, quod propter altum ūnōrum acidōrum contentum cutīm altius penetrat, diūtūrām lēctōnem ministrat et damnum reficit. Glȳcerīnum, humectantia, adcutit humōrem ad cutīm, eam inflat et exsiccationem minuit. Lānōlinum saepe in crēmō ad manūs siccās includitur pro sua facultāte cutīs naturālīs ūnōrum imitandīs, tegumentum protectīvum creāns quod lēctōnis ēlūbīrum vetat. Vītāmina E praesidium antīoxidāns addit, adiuvatque in sanandōs cutīs scissōs et vetandō damnum ulterius ā strepitibus extrīnsecus. Textūra crēmī ad manūs siccās plerumque crassa et lactēns est, ut diūtius cum cutī contineat et lente absorbētur, diēs totīus lēctōnem ministrans. Libenter applicātur in manibus, praecipuē post lavātiōnem, in locīs siccīs ut in nudīs et unguibus. Usum cotīdianum crēmī ad manūs siccās vertit asperās et incommodās manus in mollēs et fōrmōsās, itaque necessāria est omnibus quī cutī siccās habent.